Goede voornemens

‘Daar gaat zij ook weer met zo’n zeverig lijstje! Ugh’. Nou. Ja, eigenlijk wel.

Maar ik pak het iets anders aan. Ik heb me namelijk eind november al voorgenomen om te beginnen met mijn goede voornemens. Wachten leek me niet echt nodig. Dus dit heb ik allemaal al gedaan!

Ik gaf mezelf vrij

De halve wereld denkt dat als je chronisch ziek bent, je lekker je series bij kan houden (wel waar, maar haal dat lekker maar weg), de hele dag niks hoeft te doen en dat je vooral veel dutjes doet. Geen van dit allen is waar, maar het is wel anders.

appa-slaap-raam

Mijn ‘doe-dingen’ op een dag zijn wakker worden, uit bed komen, douchen, ontbijten, rusten, lunchen, rusten, boodschappen doen als het moet of kan, koken als het kan (want dat is wel heel leuk, maar vaak teveel) en voor ik het weet is de dag alweer om. Het voelt alsof ik een intens drukke dag heb gehad, maar waar ik om 5 uur sta, daar staat een normaal mens al om 9 uur ’s ochtends. Afin.

Naast deze activiteiten heb ik nog twee activiteiten, namelijk verder schrijven aan mijn boek (wat ik vrij lastig vind) en sinds september ben ik begonnen met een kleine thuiscursus Binnenhuisarchitectuur. Dit heb ik nog niet verteld geloof ik, maar dat is puur omdat ik het lastig vind om met verwachtingen van mensen om te gaan. Het kan namelijk zijn dat er een gedachte in je hoofd is gepopt met ‘oh dan gaat het vast veel beter!’. Dat klopt op sommige vlakken, en veel is overdreven, maar mijn leven gaat er niet uitzien zoals dat van ieder ander en ik ben nu, meer dan ooit, aan het proberen mijn leven zo in te richten dat ík ermee kan leven en dat ik ook nog een beetje kan leven.

Terugkomend op december, heb ik mezelf deze maand ‘vrij gegeven’ zodat ik elk weekend (ja elk weekend!) sociaal kan doen. Zo vierde ik kerst met vriendinnen, Sinterklaas met mijn ouders, Sinterklaas met mijn schoonouders, de verjaardag van de tante van Pieter (in een restaurant!) en vier ik dit weekend Kerst met zowel mijn familie als mijn schoonfamilie.

Appa reismandje.jpg

Veel he? Dat valt dus voor geen meter te combineren en ik ben totaal uitgeblust naar zo’n weekend, ook in mijn hoofd. Nadenken, lezen, tekenen, het zit er niet in. Ik vocht er een week tegen en toen heb ik besloten het een maandje te laten gaan. Mijn voornemen voor december was dus om pas in januari verder te gaan. En dat dat oké is.

Fysiotherapie

Ja hoor, je leest het goed! Een fitgirl wil ik mezelf niet noemen, maar sinds een week of 4/5 staat deze hier twee keer per week in het sportzaaltje van de fysio. Met mijn nieuwe vrienden, en laten we zeggen dat ik de gemiddelde leeftijd íetwat omlaag haal. We bouwen wat conditie op, maar werken ook aan mijn buik-, rug- en beenspieren. Daar is namelijk niet zoveel van over als je veel zit en ligt. En ik was het zitten en liggen zat. Spuugzat. Iedere dinsdag en donderdag versla ik dat gevoel. En dat voelt dan weer heel goed.

Eerst vond ik het erg lastig, want fysiotherapeuten hebben nou eenmaal niet veel ervaring met Lyme. Ik merkte dat ook in het eerste contact, er werd wat richting psychosomatisch (a.k.a. tussen de oren) gedacht. Ik ging toch door, waar ik toch best trots op ben eigenlijk, en nu zie ik dat mijn fysio ook steeds beter begint te snappen hoe mijn lijf werkt. Sowieso kwam het al ietwat binnen tijdens de intake-testen. Ik moest kracht geven, lopen en nog iets. Maar volgens mij stond mijn info niet eens goed op het lijstje, want het was zo slecht.

Appa boom.jpg

Met het motto ‘slechter kan het bijna niet worden’ ben ik vol goede moed begonnen. En de moed is er nog steeds hoor, haha. Ik heb gelukkig geen last van PEM (post exertional malaise, oftewel je heel slecht voelen na inspanning), zoals ik vroeger wel had. Ik loop nog wel krom van de spierpijn af en toe, maar ‘normale-mensen-pijn’ is beter te verdragen en relativeren dan stomme Lyme pijn.

De afgelopen week, om even een voorbeeldje te geven:

  • verhoogden we mijn loopsnelheid van 3,2 naar 3,4 km per uur, met af en toe een verhoogde snelheid die van 3,8 naar 4,0 km per uur ging. Heftig!
  • ging het gewicht van mijn arm-apparaat (hoe heet zoiets?) met 4 kilo omhoog en ging ik bijna van mijn stokje
  • was ik aan het hyperventileren zonder dat ik het door had, oeps

Maar al met al, voelt het heel goed en ben ik blij dat ik het kan doen. Oh, en om nog even een eindejaarsconclusie te geven:

ik ging dit jaar van 85 kilo naar 69 kilo!

Blij mee. Want als je ziek bent en je lijf voelt ook zo stom en log aan, dan wordt het er niet leuker op.

Juicer

Ik kocht een juicer! Oké, dit gebeurde al iets voor begin december. Maar zo’n ding kopen is stap 1, maar stap 2 is natuurlijk het apparaat daadwerkelijk gebruiken. En dat gebeurt! We drinken denk ik 2 à 3 keer per week vers sap. Eerst maakte ik het elke keer, maar omdat dat teveel energie kost maak ik nu heel veel aan het begin van de week, om het daarna in beugel/weckflessen te stoppen. Dan blijven ze ook lang lekker. Ik kan niet wachten tot het zomer is en ik allemaal zomerfruit in dat geweldige machientje kan stoppen.

Meer vastleggen

Ik heb in mijn dagelijks leven vaak het gevoel dat ik dingen mis. En dat resulteert vaak, heel gek, in dat ik niet goed aanwezig ben in mijn eigen leven. Ik ben begonnen met meer filmen en fotograferen (daar heb ik mijn camera überhaupt voor gekocht) en ik ben er zo blij mee. Ook heb ik wát ik heb vastgelegd dit hele jaar, helemaal uitgezocht en ik ga écht, maar dan nu écht, een fotoboekje maken van het afgelopen jaar.

IMG_3117 (2).JPG

Zoals dit. Kijk dat koppie dan. Haha. (Hij stonk heel erg dus dan wassen we hem)

Ohja, ik ga vanaf morgen ook weer vloggen. Voor één keertje weer even, zodat ik jullie een beeld kan geven van hoe mijn kerst eruit ziet. En ook een beetje voor mezelf.

Rust en regelmaat

Last but zeker not least, rust en regelmaat! Vooral regelmaat. Ik heb een hekel aan rust eigenlijk. Afin.

Ik begin elk jaar met lijstjes. Geen bucketlist-achtige taferelen, maar voor mezelf, voor mijn dagen. Zo hangt er nu een vers schoonmaakrooster met taakbeschrijving in de binnenkant van het keukenkastje en heb ik alle afspraken netjes op het whiteboard gezet. Ik wil het whiteboard nog vervangen voor een kleiner exemplaar eigenlijk, maar tot die tijd dan maar hè, haha. Ook hebben we nu een heuse weekkalender. Ik voel me bijna mijn moeder.

Maar ik heb dat gewoon nodig. Laatst had ik het een paar weekjes overgeslagen en toen werd ik al gebeld door de dierenarts waar ik bleef. Oeps.

Ik heb ook besloten mijn ‘voornemens’ bereikbaar te houden. Ik kan me wel voornemen dat ik volgend jaar compleet afgetraind op een strand op de Bahama’s wil beachvolleyballen in een blauw badpak, maar dat gaat hem dus niet worden. Binnen mijn kaders.

Op naar 2017!

Het jaar waarin ik beter wil worden. En mijn definitief van beter is dat het beter gaat, niet dat ik 100% klaar ben.

Ook het jaar waarin ik 23 word. Man o man. Maar dan krijgen we wel huursubsidie (eindelijk!) dus mini-feestje.

Ik ben in ieder geval heel benieuwd.

Wat zijn jouw goede voornemens voor 2017, of misschien wel direct vanaf nu?

 

 

p.s. Ik heb nu echt geen Facebook meer. Ik heb nog wel Twitter, Instagram, mail (ikbengekkeharrieniet@gmail.com) en Whatsapp/Telegram.

p.p.s. Bedankt voor de kerstkaartjes die sommigen ons hebben gestuurd, heel leuk! 🙂

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s