Weekoverzicht #20

Laatste week was op video, deze week weer vrolijk door op ‘papier’. We kregen een koelkast, gingen heerlijk uit eten en ik scoorde bij de kringloop.

Ik denk trouwens dat ik de vaste dag voor mijn weekoverzicht verplaats naar maandag.

Zondag

Vandaag komen mijn tante en mijn moeder langs. Niet zomaar, nee nee.. Ze komen een koelkast brengen! Pieter en ik hebben sinds we hier wonen (ongeveer 2 maanden) overleefd met een campingkoelkast. Nou, dat is dus niet aan te raden. Maar de irritaties en het wachten zijn beloond, want we hebben nu een super mooie koelkast!

En groot! Toen we de campingkoelkast hadden uitgestald op het aanrecht kwamen we er al achter dat het wat weinig was. Toen het eenmaal in de nieuwe koelkast stond, kon ik niet anders dan lachen. Pieter kon op elk plankje in de koelkast 1 à 2 items kwijt. Het zag er té grappig uit.

We zijn ook niet anders dan súperblij met deze koelkast en daarvoor wil ik mijn tante ook echt nog een keer bedanken.

Toen de koelkast eenmaal stond, pakte mijn moeder de emmer al. Dan weet ik hoe laat het is, haha. Zij begon met de badkamer schoon te maken en mijn tante sprong ook bij en begon met de ramen. Ik moest maar op de bank gaan zitten. Het was geen gezicht! Zat ik daar te kijken hoe iedereen zich aan het uitsloven was.

Ik ben er wel heeeeel blij mee. De badkamer is voor mij echt een te grote klus en als ik nu naar buiten kijk, zie ik de buitenwereld weer in HD.

Toen we ook nog uit eten gingen, kon mijn dag natuurlijk niet meer stuk. We gingen naar mijn nu al allerlievelingste restaurant, Het Paradijs (in Enschede). Er was een vast menu, maar zelfs nu hadden ze voor mij een glutenvrij broodje geregeld en als toetje vegan ijs. Zó lekker. Zelfs voor echte vleesliefhebbers een aanrader, want tja, het is wel een vega(n) restaurant.

Maandag

Deze ochtend was best wel episch, op zijn zachtst gezegd. Eerlijk is eerlijk, toen ik wakker werd voelde ik me verschrikkelijk en deed alles pijn. Maar toen dat weg was, kon ik douchen. De muziekjes galmden door het huis en ik maakte bananenpannenkoekjes. Ik zing zelfs wat liedjes mee. Ik drink kopjes thee en eet kokoskoekjes. Mijn hoofd is blij en mijn lijf schijnt voor een keertje te zeggen ‘oké Harriët, voor een paar uurtjes dan!’.

Tijd om boodschappen te doen. Tip voor lymies (vooral die met allergieën/intoleranties) : maak je lijstje via de website van de supermarkt. Dit kan niet bij elke supermarkt, maar ik doe bijvoorbeeld boodschappen bij de Jumbo. Op de website check ik wat ik wel en niet mag. Dat scheelt me 3 bakken energie en ook veel tijd in de winkel.

Na mijn top ochtend was ik helaas wel een bonk wazigheid in de winkel. Ik liep de winkel ongeveer 5 keer door en reed met mijn boodschappenkarretje tot drie keer toe hetzelfde vrouwtje in een scootmobiel bijna aan. Sorry mevrouw. Volgens mij vond u het wel grappig om telkens ‘Ho kijk uit!’ te roepen en daarna te gniffelen. Ik vond het achteraf ook grappig. Ik kreeg het alleen niet zo goed mee in de winkel.

Ik kijk nog wat vlogs voordat ik eten ga maken. Vanavond maak ik pasta met zalm-spinazie saus. Ik ga daarvoor bladspinazie pureren. De saus smaakte ook puur naar spinazie, wel lekker. Ik zal nog even aan de halve keuken vragen of die het ook lekker vond, want overal zaten groene spetters.

’s Avonds is dan ook eindelijk mijn vlog geupload en kan ik hem delen met de buitenwereld. Het uiterlijk van mijn blog pas ik nog even aan, totdat ik niet meer snap hoe dat moet. Tijd voor bed.

Dinsdag

Wat een goede dag gisteren! En die voel ik ook goed moet ik zeggen. Jeumig. Spierpijnen en kramp zijn geen vreemde terwijl ik wakker word. Ik strompel uit bed en plof neer op mijn douchekrukje om iets te lang te douchen. Ik probeer tegenwoordig kort te douchen, met zo’n zandlopertje. Maar soms hoeft dat niet. Vandaag was zo’n soms.

Ik kleed me aan (jeumig wat is het koud!) en maak een smoothie met mango en framboos. Jum. Vandaag staat in het teken van boodschappen doen en ik wil nog heel graag even langs de kringloop.

Het resulteert in het kopen van bovenstaande items, bakspullen van de toko en nog veel boodschappen. Weer thuis drink ik veel thee om weer warm te worden en eet nog wat kokoskoekjes. Kokoskoekjes, why u so nice.

Ik besluit dat het toch wel een goed idee is om mijn blog bij te houden dus tik alles tot aan deze zin. Straks ga ik gehaktschotel maken voor Pieter, die al voor de derde week fulltime op de universiteit aanwezig is voor zijn project. Oh oeps, typte ik toch verder. Dus tot hier typte ik.

Woensdag

Woensdag, de dag waarop iedereen mij nu al vraagt of ik weer ga zwemmen (vind ik niet erg hoor). Ik had graag gewild, maar kon helaas niet gaan. Ik werd voor het eerst wakker rond half 9 toen Pieters wekker af ging. Meestal slaap ik alweer als hij onder de douche stapt. Om 11 uur word ik nog eens wakker, nu beter, maar met een totale lichaamspijn die ik niet heb gemist. Ik doe snel mijn ogen weer dicht, alsof ik het dan niet meer voel. Ik probeer zo snel mogelijk weer in slaap te vallen, hopende dat Lyme niet doorheeft dat ik een trucje uit haal. En het lukt.

Voor een uurtje, want dan gaat de deurbel. Wie kan het in hemelsnaam zijn denk ik.. Shit, het is de postbezorger. Ik kreeg een pakketje, welke, was het belangrijk genoeg? Shit! Het is mijn nieuwe lading magnesium. Zo snel als ik kan loop ik naar de bel, hij heeft ondertussen alweer 2 keer gerinkeld. Ik doe de deur open zonder de telefoon op te pakken, want ik kan nog niet praten. Daar sta ik dan. Mijn haar probeer ik nog naar beneden te doen, maar het mag niet baten. De postbode komt aangelopen en ik zie in zijn ogen zo veel blikken. Zo veel blikken die zo veel zeggen.

‘Meisje gaat het wel?’

‘Je komt net uit bed of niet? Het is al 1 uur!’

Hij geeft mij het pakketje en loopt lichtelijk verward weg. Ik plof weer op bed, want de pijn had mijn trucje door. Nog geen 2 minuten later wordt er aangebeld en weer keihard geklopt. Ik doe de deur open en zie de postbode. Een beetje rood aangelopen vraagt hij mij ‘Uhm.. weet jij hoe ik hier weer uit kom?’. Ik gebaar (ik kan nog steeds geen goede zinnen maken) naar rechts en zeg ‘op de knop drukken’. Hij kijkt nog verbaasder en loopt dan snel weg. Iets met werkdruk denk ik.

Ik besluit de rest van de dag op de bank te spenderen in plaats van op bed. Ik ben blij dat ik alle boodschappen voor vandaag al in huis heb. Ik ga nu uitrusten en hopelijk kan ik dan rond 5 uur koken. Nog 2,5 uur te gaan. Wish me luck.

Donderdag

Na een rare, vage, redelijk slapeloze nacht besloot ik dat vandaag de dag der dagen was. Dit was de dag waar ik al sinds we hier wonen (misschien zelfs daarvoor al) naar uit keek. Ik ging naar de Dille en Kamille kruidenpotjes halen. Ja.. Serieus. Ik had nog een bon van €10 van mijn vriendinnen (ik kreeg er twee maar kon me de vorige keer niet bedwingen nadat ik de mooie quichevorm zag), maar was helaas alsnog een godsvermogen kwijt. Voor een studenten-/arme-sloeber-budget dan.

9

De rest van de middag bestond uit het vullen van de kruidenpotjes en ik voelde echt intens geluk toen ik aan het eind neerkeek op mijn kleine legertje van kruidenpotjes, allen voorzien van een mooi label.

IMG_1039

’s Avonds keek ik nog wat series (Drop Dead Diva, wtf you doin’) en ging op tijd naar bed. Vandaag was lichamelijk gezien niet mijn dag, maar de middag maakte alles beter.

Vrijdag

Dramatisch. Zo waren mijn eerste 2 à 3 uur van de dag. Mijn benen werken niet, bummer. De bel gaat en ik kan dus ook niet open doen. Ik hoor de bel gelukkig maar 1 keer en hoop stiekem dat het de jehova was die altijd langs komt. En niet iemand met een pakketje.

Daarna besluit ik vandaag de gordijnen dicht te houden. Als ik binnen kom, schijnt het licht er doorheen en de woonkamer is opgelicht met een helder wit licht. I like. Geen prikkels van buiten. Ik ontbijt met smoothie, een kop thee en een boek.

Een boek! Ik pak weer een van mijn favorieten, Looking for Alaska van John Green. John Green is dan weer mijn favoriete schrijver. Ik lees 25 pagina’s en huil aan het einde stiekem. Niet door het verhaal (dat is ook zielig, maar dat is pas later in het boek), maar omdat ik zo blij ben dat ik net heb gelezen.

Ik voel me een emotionele drol, raap mezelf weer op en ga verder met een emotionele drol zijn. Tijdens het lezen had ik al een focus-muzieklijst opgezet van Spotify. Resulterende in een helder verlichte woonkamer met pingelpangelmuziek op de achtergrond, Harriët die huilt omdat ze heeft gelezen en daarna haar gevoelens maar uit in een kleurplaat. Als ik dit zo lees, was ik een hoopje zieligheid. Desondanks had ik wel een hele toffe ochtend waar ik erg van genoot.

Zaterdag

Klaarmaken, ontbijten, even de stad in hobbelen, kalm aan doen, koken, eten, naar m’n ouders. Zo vatte ik van tevoren mijn ochtend samen op Twitter.

Het werd het volgende :

Klaarmaken, ontbijten, even de stad in hobbelen, bijna flauwvallen in de rij bij de Mediamarkt, boodschappen doen in een AH met veel te veel geluid, naar huis hobbelen met net iets te zware tassen, thuiskomen, op bed neerploffen, huilen van de pijn, pijnstillers innemen, eten, meer pijnstillers en medicijnen, in de trein zitten met een koptelefoon op met pingelpangelmuziek, 2 keer overstappen, papa knuffelen die me komt ophalen van het station, bij mijn ouders thuis heel blij zijn dat ik er ben.

Zondag

Vandaag is papa jarig! Ik voel me alleen echt slecht en het is een grote verschrikking. Achteraf gezien had ik niet moeten gaan, maar ik kom al niet vaak thuis door alles. Ik beslis deze post toch maar morgen online te gooien. Ik ga ’s avonds weer naar huis en home sweet home.

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Weekoverzicht #20

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s