Weekoverzicht #11

Een rare week vol verrassingen! Wil je weten wat die zijn, of waar deze header op slaat? Klik dan verder! (Ik klink nu als zo’n advertentie waar je 10.000.000 euro kan winnen haha)

Zondag

Wakker, douchen, B12. Nieuwe zondag regime, haha! Ik kreeg er lekker veel energie van, wat ervoor zorgde dat ik mijn kamer kon opruimen, beetje stoffen en stofzuigen. Lees dat nog maar 3x. Heerlijk toch?

’s Avonds waren zowel Pieter als ik zo goed bezig geweest, dat we eten bestelden. Grapje, stiekem was er ook geen kok en we hadden geen zin om naar de winkel te gaan. Mag ook wel een keertje dacht ik. Ik at falafel, omnom. Ik kreeg ook superveel lieve reacties op mijn vorige weekoverzicht, dankjewel allemaal. Blij dat mensen met mij mee hopen.

Maandag

Vandaag werd ik om 8 uur wakker. 8! Normaal slaap ik tot 12. Vandaag deed ik wel lekker rustig aan. Deed een pakketje op de post (nja, een huisgenoot, thanks!) en zocht leuke cadeautjes om te vragen met de feestdagen. Je mot wat. Het was mijn bedoeling om de was op te vouwen, maar nee.

Het ‘nadeel’ was dat ik meer eet-momenten moest inplannen, en dat ook even moest calculeren met medicatie. Maar dat is echt even een first-world-problem. Ik genoot van al die uren dat ik wakker was. Want dat ik om 8 uur wakker was, betekende niet eens dat ik ’s avonds supervroeg moe werd. Ik schrijf ons in voor een huisje, want we hebben besloten toch wel te willen samenwonen. Echt met zijn tweetjes. We zijn niet van plan direct te verhuizen, maar inschrijven kan geen kwaad. We horen veel dat dat heel lang duurt.

Dinsdag

Regeldag! Eerst gaan we langs Acasa om dingen te regelen en daarna naar de tandarts. Dat was allemaal wel prima. Mijn tandvlees is de laatste tijd wel blauwgrijs, maar daar kan de tandarts niet echt iets mee als ik nog aan de antibiotica en nog meer medicijnen ben. Mijn verstandskies is alleen zo functioneel dat daar wel fluor op moest. Dat was wel echt vies trouwens. Bah. (Ik ben zo’n lucky bitch die nooit gefluorhapt (dit is nu een woord haha) heeft).

Ik wou een poster weggooien, maar zette hem toch op de marktplaats op Facebook. Die bracht ik naar de nieuwe eigenaar en in ruil krijg ik een reep chocola. Win win! Daarna boorden Pieter en ik samen nog een paar gaten in de muur. 2 voor een vitrinekastje dat we laatst van Marktplaats kochten, en een boekenplank.

En House Rules Holland natuurlijk!

Woensdag

Vandaag bestond grotendeels uit het maken van deze blogpostIk vulde mijn medicijndoos bij, stalkte de apotheek nog een keer met de vraag of mijn medicijnen er nou een keer waren en vouwde de was op. En ik zocht weer cadeaus voor Sinterkerst en nieuw. Ghehe.

Net voor vijf uur kreeg ik een mailtje. Een mailtje waar ik zo raar van op keek.

U bent geselecteerd voor bovenstaande woning.

Wat?! Nu al?! Ik krijg spontaan hartkloppingen. Ik wou nog niet zo snel verhuizen. Maar straks is het supermooi. Ik wil eigenlijk heel graag samenwonen. Wat moeten we regelen? Hoe gaat dit allemaal? HELP!

Er staat dat ze me hebben gebeld en inderdaad, dat hebben ze gedaan. Maar als de Lymie die ik ben, heb ik het geluid op mijn telefoon altijd uit staan, omdat ik me het leplazerus schrik van elk mini-geluid wat uit dat apparaat komt. Het was ook nog niet in me opgekomen om Pieter z’n telefoonnummer op te geven. Ik probeer nog terug te bellen, maar ze sluiten natuurlijk netjes om vijf uur. Of we morgen even willen bellen. Ik ben zenuwachtig.

Donderdag

Ik ben nog steeds zenuwachtig. Ik pieker nooit, maar met zulke grote dingen ben ik net mijn moeder. Guttegut. Ik heb een miljoen wekkers staan (niet dat dat nodig was, was klaarwakker) en om half 9 bel ik de woningvereniging. Ja, alles is prima, ik krijg een mailtje met het telefoonnummer van de huidige bewoner. Of ik even een afspraak wil maken. En oh ja, voor maandag even melden of we hem willen. De woning is per 21 november. Ik reken in mijn hoofd en kom tot de conclusie dat dat nog maar 16(!!!) dagen is. Ik bericht gauw de huidige bewoner en maken de afspraak om morgen te gaan kijken.

Mijn dag staat ook in het teken van verzamelen van papierwerk rondom dit alles. Ik had gelukkig maandag (begin van onze zoektocht) voor mijzelf al een inkomensverklaring aangevraagd en die van Pieter direct na het krijgen van de mail. Wist ik veel dat we die al zo snel nodig hadden. Pieter is ondertussen de rust zelve en gaat rustig verder met alles wat hij normaal ook doet. Ik ben een stuiterende bonk verhuis-perikelen.

Ik zit ’s avonds tv te kijken met een huisgenoot en ik wil er zo graag over praten, maar het lukt me niet. Wat nou als het niet mooi is en dit hele gebeuren een ‘vals alarm’? Pieter vindt dat ik rustig aan moet doen, want alles komt wel goed. Ik ben een stuiterende bonk verhuis-perikelen.

Vrijdag

Ik heb afleiding nodig. Ik ben om 12 uur helemaal klaar (na douchen, ontbijten en de hele santenkraam) en ik heb nog 4 uur tot de belafspraak met mijn arts. Mijn hele hoofd is sinds woensdag getiteld ‘verhuizen’. Pieter is nog steeds de rust zelve.

Ik besluit om naar buiten te gaan. Frisse lucht. Afleiding. Ofzo. Ik doe boodschappen (met mijn nieuwe fruitnetjes! Weg met de plastic tasjes! #hippie) en ben zo enthousiast dat we eten hebben voor het hele weekend. Ik probeer het zo lang mogelijk te rekken, maar sta toch om kwart voor 3 alweer in onze woonkamer. Shit. Ik besluit alle groente alvast in stukjes te hakken, dat is handig, toch? Toch?! Ik ben een stuiterende bonk verhuis-perikelen. Die in de woonkamer zit met huisgenoten die nog van niets weten. Pieter zoekt ondertussen even rustig op Google Maps waar het huis is.

Na het koken hebben we nog een uur verdorie. Ik val vriendin K. (nu lijk je net een crimineel maar oke) voor de miljoenste keer lastig met mijn verhuis-perikelen. Pieter vraagt rustig of we alles bij ons hebben.

En daar gaan we, eindelijk. Ik wil het zien. Ik wil weten of mijn enthousiasme voor niets is geweest en dat het nu kan stoppen, of dat ik nu woon-guru-fangirl-style het huis moet gaan inrichten in mijn hoofd. Het ziet er goed uit van buiten! Dat is in ieder geval een pluspunt.

Houd ook in gedachten dat ik bang was om een huis te bezichtigen met schrootjes, veel schrootjes. Of dat alles een felle kleur zou zijn. Of dat er tapijt in lag (daar kan ik echt niet tegen). Of lelijk behang.

Alles is wit! Joepie! Er lag ook een mooie vloer in. De meneer die er nu woonde vertelde dat ze er pas een half jaar woonden, maar zijn vriendin was nu zwanger en dat past niet echt. De vloer is dus ook pas een half jaar oud. Van binnen maak ik een sprongetje.

In de woonkamer zijn 3 muren bruin geschilderd. Een mooie bruin. Er zat een degelijk keukentje in. Alles was zo afgewerkt en we zouden er alleen onze meubels in moeten zetten. Dit was eigenlijk nog beter dan ik had kunnen denken. En een soort balkon buiten, dat geen balkon is, omdat het op de begane grond (BEGANE GROND) is, waar je dus ook wat plantjes in kan zetten. En een berging.

Jullie kunnen na dit alles lezen vast concluderen dat ik erg enthousiast was. En Pieter ook. Pieter stelt nog vragen die we hadden bedacht en ik allang weer was vergeten.

We fietsen naar huis. We gaan samenwonen.

Thuis aangekomen kan ik het echt niet langer ophouden. Ik moet het mensen vertellen. Onze ouders wisten het natuurlijk, en wat vrienden. Maar ik wou het de huisgenoten ook vertellen. Dat zijn toch de mensen die je het meest gaat missen, maar ook de mensen die vervangers moeten zoeken en dergelijke. Pieter is de rust zelve. Ik typ een melodramatische mail voor onze huisgenoten. Ik ben een stuiterende bonk verhuis-perikelen.

Zaterdag

Drie keer raden? Ik ben een stuiterende bonk verhuis-perikelen.

Laat ik wel even melden dat ik nu hetzelfde gevoel heb als toen mij werd verteld dat ik Lyme had. Ik geloof het nog niet helemaal en ik ben bang dat er iemand belt en zegt ‘dit gaat allemaal niet door’. Dus alles in dit stukje is met voorbehoud, maar ik wil het wel heel graag delen met iedereen.

Mijn dag bestaat verder uit de brievenbus een miljoen keer checken, apparaten zoeken en meubeltjes bouwen in sketchup en alles inrichten. Ik dacht dat we al superveel meuk hadden, maar je hebt nog meer nodig. En zonder auto is dat altijd wat moeilijker ook.

Van mezelf mag ik ook nog niets groots kopen tot er een handtekening is gezet, maar ik zoek natuurlijk wel, want tja, Harriët, aangenaam.
De volgende weken (tot en met het weekend van 21 november) zullen dan denk ik ook in het teken staan van dit hele verhuis gebeuren. Hopelijk. Ik denk dat het tekenen z.s.m. gebeurt. Ik vind het allemaal heel spannend. Ik vind het wel supertof om met Pieter samen te gaan wonen. We wonen natuurlijk al langer samen dan dat we een relatie hebben, maar dit is toch net iets anders. Echt met zijn tweetjes. En zoals je hier boven leest, vullen we elkaar denk ik wel goed aan. Zonder Pieter stuiterde ik het plafond door, maar zonder mij was dit proces nooit in actie gezet denk ik.

Tot volgende week lieve computer-buis kinderen! Ik laat aan familie en dergelijke z.s.m. ons nieuwe adres weten als alles doorgaat. En ik zal volgende week proberen foto’s te maken, haha.

Bron header, aangepast in Photoshop Elements

Advertenties

3 gedachtes over “Weekoverzicht #11

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s